|
Artykuły
|
|
 Teoria Tai Chi Chuan (pinyin: Taijiquan) jest bardzo głęboka, wręcz niezgłębiona. Uczenie się, badanie, dociekanie i praktyka zajmują wiele lat zanim stopniowo zacznie się chwytać klucz do całej sztuki i „przekracza bramy świątyni”. Im więcej się uczysz tym prawdopodobnie mniejsze będzie poczucie, że coś rozumiesz. Przypomina to studnię bez dna lub bezmiar wielkiej rzeki. W starożytności stworzono listę pięciu mentalnych „kluczy'', które student Tai Chi Chuan potrzebuje aby osiągnąć wyższe poziomy w tej sztuce. Oto ona:
|
|
Więcej…
|
|
|
 Sekwencja bojowa Tai Chi, zwana Taolu lub Tan jest połączeniem wielu technik, stworzonym w wyobraźni swego twórcy na podobieństwo prawdziwej walki. Twórca sekwencji musi być ekspertem w danym stylu walki, doświadczonym na tyle, by dostrzec zalety i wady poszczególnych form, technik czy nawet kroków lub przyjmowanych postaw. W sekwencji bojowej ukryte są sekretne techniki określonego stylu. Chińskie sekwencje bojowe z reguły zawierają dwa lub trzy poziomy technik walki.
|
|
Więcej…
|
Opanowanie sekwencji Tai Chi (Taiji) i wprawienie Chi (Qi) w gładkie krążenie w koordynacji z oddechem i wykonywaniem poszczególnych postaw zajmuje w normalnych warunkach przynajmniej trzy lata. Następny etap to nauka przenoszenia Qi i rozwinięcie równowagi Qi. Po jego ukończeniu, adepta czeka jeszcze wiele pracy, aby zostać uznanym za doświadczonego praktyka sztuki walki zwanej Tai Chi Chuan. Konieczne jest również poznanie metod Tai Chi, które wzmacniają Qi (energię) i rozwijają poczucie obecności przeciwnika w trakcie wykonywania sekwencji, a na koniec trening Jin (siły bojowej).
|
|
Więcej…
|
|
Od najdawniejszych czasów Tai Chi Chuan jest uznawane za jeden z najbardziej skutecznych sposobów zachowywania zdrowia. Aczkolwiek tego "skarbu" nie ujawniano społeczności chińskiej aż do początków XX stulecia. Od tej pory Tai Chi Chuan zostało szeroko zaakceptowane jako najpopularniejsze ćwiczenie zdrowotne w bojowym Qigong. W niniejszym artykule porównamy Tai Chi z innymi formami bojowego Qigong, aby wskazać na jego skuteczność w poprawianiu zdrowia i zapobieganiu chorobom.
|
|
Więcej…
|
 |
| Yue Huan,Zhi |
Dzięki spotkaniu dr Yang, Jwing-Ming’a z jego pierwszym nauczycielem Tai Chi Chuan (Taijiquan) wielkim mistrzem Kao Tao (高濤) poznaliśmy pełny rodowód stylu Yang Tai Chi Chuan praktykowanego w YMAA. Najciekawszym odkryciem jest fakt, iż Yang Chengfu znany jako popularyzator zdrowotnych aspektów Tai Chi Chuan posiadał także studentów trenujących bojowe zastosowania Tai Chi (Taiji).
|
|
Więcej…
|
|
 Szacowny mistrz Chen Changxing miał trudny orzech do zgryzienia - właśnie był świadkiem bójki między jednym z członków rodu Chen a wynajętym do pomocy parobkiem. Problemem nie było to, że parobek zwyciężył. Wielu ludzi znało dobrze sztuki walki. Natomiast trudne do strawienia było to, że użył rodowych technik walki Chenów. Stary mistrz wiedział, że każdy odpowiednio zdeterminowany człowiek mógłby je opanować. Właśnie dlatego od XVII wieku Chenowie uczyli tych technik tylko członków rodu. Parobek zaś nosił nazwisko YANG.
|
|
Więcej…
|
|
Tai Chi Chuan, lub inaczej Taijiquan jest stylem walki Qigong, praktykowanym w Chinach dla poprawy zdrowia i samoobrony od 700 lat. Ćwiczący Tai Chi (Taiji) poznają: metody relaksacji, wyczuwania i rozwijania krążenia energii wewnętrznej Qi (Chi), sekwencję solo Tai Chi Chuan, techniki oraz sekwencję miecza Tai Chi, pchające dłonie, metody rozwoju siły wewnętrznej oraz medytację taoistyczną.
|
|
Więcej…
|
|
|
|
|
|
