Teorie (Założenia) treningu są podstawą każdego stylu. Ze zrozumienia teorii wynikają ruchy i techniki. Jeżeli praktykujesz styl Żurawia niezgodnie z założeniami, wtedy techniki, które wykonujesz, nie mogą być uważane za styl Żurawia.

Biały Żuraw jest uważany za styl twardo-miękki. To styl, w którym początkujący student zaczyna od „twardego” treningu, a później, stopniowo, przechodzi w trening „miękki”. Oznacza to także, że zaczynie od „zewnętrznego” - bardziej fizycznego aspektu praktyki, a następnie, powoli przejdzie do „wewnętrznego” aspektu - podkreślając wzmacnianie i rozwijanie Qi. Istnieje kilka powodów, dla których trening został skonstruowany w ten sposób:

 1. Początkującemu studentowi łatwiej jest być “twardym” a trudniej “miękkim”. Wynika to z faktu, że na początku łatwiej jest używać siły mięśni do walki. W dawnych czasach było konieczne jak najszybciej posiąść zdolność samoobrony . Zwykle trzyletni, „zewnętrzny” trening był wystarczający, aby zbudować ogólną dobrą kondycję.

2. Teoria wzmacniania i rozwijania Qi jest trudniejsza do zrozumienia dla początkującego. Oprócz tego, wzmacnianie Qi było głęboką tajemnicą Jin, a uczeń często poznawał ją dopiero po długim okresie nauki, kiedy już zdobył zaufanie mistrza.

3. Manifestacja „twardego” Jin jest łatwiejsza, natomiast „miękkiego” Jin – trudniejsza. Jest to również związane ze procesem rozwinięcia i wzmocnienia Qi. Innym powodem jest łatwość uszkodzenia więzadeł stawowych podczas manifestacji miękkiego Jin. Tymczasem podczas treningu „twardego” Jin zazwyczaj występuje mniej uszkodzeń stawów.

4. Techniki bazujące na „miękkim” Jin są trudniejsze w wykonaniu. Na przykład skuteczna manifestacja wirującego, kontrolującego, prowadzącego, przyklejającego, czy przylegającego Jin zależy od wysokiego poziomu zrozumienia i umiejętności stosowania „słuchającego” Jin (tj. wyczucia skóry) oraz stopnia świadomości samej istoty Jin. Aby zdobyć wysokie umiejętności w Jin, ciało musi stać się bardzo „miękkie”, co pozwoli Qi krążyć gładko i bez przeszkód. Ta część treningu stylu Żurawia jest dokładnie taka sama jak w Taijiquan.

Z powyższych powodów mistrz, przyjmując nowego ucznia, zaczyna od treningu twardego Qigong Żurawia. Pomoże to początkującemu rozbudować siłę fizyczną nóg, ramion, palców i, przede wszystkim, tułowia (w tym kręgosłupa i klatki piersiowej). Za pomocą treningu twardego Qigong Żurawia uczeń zbuduje fundament-bazę, niezbędny do wykonywania twardych technik, zależących od siły i wytrzymałości mięśni. Do treningu wykorzystuje się niektóre z twardych sekwencji lub układów stylu Żurawia, jak np. San Zhan czy Jiao Zhan.
Zwykle, po kilku latach praktyki twardego Qigong i twardych sekwencji Żurawia, praktykujący stopniowo zaczyna trening miękkiego Qigong. Miękki Qigong Żurawia pozwoli ćwiczącemu rozbudować siłę i wytrzymałość więzadeł i ścięgien oraz nauczy jak budować Qi w dolnym Dan Tian i jak kierować Qi do kończyn za pomocą umysłu. Na tym poziomie, wyzwalane Jin będzie miękkie jak bicz.
Jest rzeczą powszechnie znaną w chińskich zewnętrznych stylach walki, że gdy student ćwiczy twardą część Qigong, i stosuje go w treningu sztuk walki przez jakiś czas, musi także stosować trening miękkiego Qigong aby zapobiec problemowi „Dyspersji (rozproszenia) Energii” (San Gong). Zwykle objawami rozproszenia energii są: gwałtowna degeneracja tułowia spowodowana zbyt dużym napięciem ciała, bóle stawów i nadciśnienie krwi. Powszechne są również uszkodzenia niższych partii pleców.
Ostatecznym celem treningu Białego Żurawia jest manifestacja miękko-twardego Jin w sposób wysoce efektywny i wydajny. To znaczy - kiedy trzeba - być miękkim, a kiedy trzeba być twardym - stać się twardym. Wiele z Jin Białego Żurawia jest początkowo manifestowane jako miękkie (aby prowadzić Qi do kończyn), a tuż przed kontaktem z przeciwnikiem „twardnieją” aby chronić więzadła stawowe.
Jeżeli rozumiesz powyższą teorię treningu, to znaczy że jesteś na dobrej drodze swojego treningu.

Tłumaczenie Wiktor Tatara