Chcąc pomóc w głębszym zrozumieniu buddyjskiego i daoistycznego Qigong podamy teraz i krótko omówimy zasadnicze różnice pomiędzy tymi dwoma metodami treningu religijnego Qigong. Następnie rozwiniemy to zagadnienie odnosząc je do treningu Yi Jin Jing i Xi Sui Jing Qigong.
Podstawowe Różnice pomiędzy buddyjskim i daoistycznym Qigong

Qi jest energią lub naturalną siłą wypełniającą Wszechświat. Mówi się o jej trzech podstawowych rodzajach. Niebo (Wszechświat) posiada Niebiańską Qi (Tian Qi), składającą się z sił, którymi ciała niebieskie oddziaływują na Ziemię. Takie oddziaływania to np. światło słoneczne, księżycowe, czy też wpływ Księżyca przejawiający się w postaci przypływów i odpływów. Ziemia posiada Ziemską Qi (Di Qi), która wchłania w siebie energię Niebiańską i zarazem podlega jej wpływom. W organiźmie ludzkim krąży Ludzka Qi (Ren Qi), na którą poprzednie dwie wywierają silny wpływ.

Qigong początkowo był rozwijany przez Chińczyków jako środek zapewniający dobre zdrowie. Przez ponad 4000 lat Chińczycy badali krążenie Qi w ludzkim ciele, jego związek z porami roku, pogodą i porą dnia. Badania te wykazały, że Qi jest ściśle powiazana z wysokoscią nad poziom morza, położeniem geograficznym, pożywieniem, stanem emocjonalnym a nawet z dźwiękami wydawanymi przez daną osobę. Przestudiowano dogłębnie wiele metod pozwalających  utrzymać krążenie Qi na właściwym poziomie. Metody te można z grubsza podzielić na dwie kategorie: zachowanie zdrowia i leczenie. W pierwszej kategori wyszczególnione są metody pozwalające utrzymać organizm w dobrym zdrowiu i zminimalizować degenerację organów celem wydłużenia życia. W drugiej natrafiamy na techniki pomocne przy leczeniu rozmaitych chorób.

Shii znaczy myć, Soei znaczy szpik kostny. Wynika z tego, że Shii Soei Qigong jest treningiem specjalizującym się w czyszczeniu szpiku kostnego. W roku 500 Da-Mo po 9 latach medytacji opracował 2 rodzaje Qigong w klasztorze Shaolin. Jeden z nich to Yi Gin Ching (zmiana mięśni). Drugi zaś to Shii Soei Ching (czyszczenie szpiku). Gdy mnisi Shaolinu praktykowali Yi Gin Qigong, mieli żelazne zdrowie i wewnętrzną siłę, której później używali do walki. Uważa się, że część Shii Soei Qigong została utracona, gdyż teoria jego jest trudna do zrozumienia, oraz trudne jest dosłowne tłumaczenie tekstu sprzed 1500 lat. W sierpniu 1986 r. miałem szansę powrócić na Taiwan i poszukać informacji i dokumentów na temat Qigong. I znalazłem liczne materiały dotyczące Yi Gin i Shii Soei. Znajduje się w nich wiele niezgodności, które sprawdzałem przez 6 miesięcy.

Osiem Kawałków Brokatu zostało opracowanych przez marszałka Yue Fei celem poprawy zdrowia jego żołnierzy. Jak wieść niesie, początkowo cały zestaw składał się z dwunastu Kawałków, jednakże po przeszło ośmiuset latach przekazu z pokolenia na pokolenie uległ skróceniu do ośmiu. Yue Fei uważany jest nie tylko za twórcę Ośmiu Kawałków Brokatu, lecz także dwóch stylów wojennych: Szponów Orła (styl zewnętrzny) i Hsing I (styl wewnętrzny). Uznaje się go za jednego z najmądrzejszych i najdzielniejszych bohaterów w historii Chin, a z przejawami głębokiego szacunku dla tej postaci spotkać się można nawet dzisiaj. Przed rozpoczęciem ćwiczeń Qigong według zestawu, który tak korzystnie wpływał na Chińczyków przez prawie tysiąc lat, dobrze jest najpierw zapoznać się z sylwetką jego twórcy.

Qigong - inaczej Chi Kung, jest nauką/metodą, która uczy jak zachować zdrowie i długowieczność poprzez trening wewnętrznej energii Qi (Chi). Na zaawansowanym poziomie treningu Qigong prowadzi do bardzo głębokiego stanu medytacyjnego oraz trenuje metody wzmacniania ducha witalności.

Tagi chi kung , qigong

Utrzymywany w głębokiej tajemnicy religijny Qigong (Chi Kung) nie był w czasach poprzedzających dynastię Qing tak popularny jak inne kategorie. Dopiero w tym stuleciu wraz ze stopniowym ujawnianiem sekretów tej praktyki społeczności świeckiej, religijny Qigong znacznie zyskał na popularności. Na religijny Qigong składają się głównie daoistyczny (taoistyczny) i buddyjski Qigong, zaś głównym celem treningu jest dążenie do oświecenia, czy jak nazwali to buddyści, Natury Buddy.