tai chi zastosownie bojowe Sekwencja bojowa Tai Chi (lub Taiji), zwana Taolu lub Tan jest połączeniem wielu technik, stworzonym w wyobraźni swego twórcy na podobieństwo prawdziwej walki. Twórca sekwencji musi być ekspertem w danym stylu walki, doświadczonym na tyle, by dostrzec zalety i wady poszczególnych form, technik czy nawet kroków lub przyjmowanych postaw. W sekwencji bojowej ukryte są sekretne techniki okre­ślonego stylu. Chińskie sekwencje bojowe z reguły zawierają dwa lub trzy pozio­my technik walki.

Pierwszy poziom to najbardziej oczywiste zastosowania poszcze­gólnych ruchów, zawierające podstawy danego stylu. Poziom drugi jest głębszy i zazwyczaj nie rzuca się w oczy podczas wykonywania sekwencji. Przykładowo, jakaś forma może w pewnym miejscu zawierać postawę pustą (postawa, w której cały ciężar znajduje się na nodze tylnej, podczas gdy przednia stopa przylega do podłoża tylko palcami). Postawa ta pozwala ćwiczącemu wykonać kopnięcie jeśli zachodzi taka po­trzeba, lecz w sekwencji może ono się nie pojawić. Doświadczony praktyk sztuk walki potrafi dostrzec ten drugi poziom zastosowań.

Trzeci poziom jest najtrudniejszy do zauważenia, lecz z reguły zawiera on najbar­dziej skuteczne techniki danego stylu. Techniki trzeciego poziomu często wymagają więcej ruchów bądź kroków niż podaje się w sekwencji i muszą zostać objaśnione i przeanalizowane przez samego mistrza. Ponadto, jeśli ktoś jest biegły w swojej sztuce walki może zrozumieć głębię trzeciego poziomu, poznać kryjące się „poza'' formą sekrety czterech kategorii technik bojowych (kopnięcia, ude­rzenia rękami, rzuty oraz Qin Na). Zgodnie z powyższym przed chińską sekwencją bojową stawia się kilka celów:

  • Sekwencję tą wykorzystuje się dla zachowania esencji danego stylu oraz jego technik. Przypomina ona podręcznik, stanowiący podstawę wiedzy o tym stylu.
  • Sekwencja ma za zadanie nauczyć ćwiczącego poszczególnych technik dane­go stylu. Student ćwicząc regularnie może opanować te techniki i stworzyć sobie fundamenty pod dalszą praktykę.
  • Sekwencja ma uczyć cierpliwości, wytrwałości i siły a także określonych po­staw, ruchów oraz Jin.
  • Sekwencja ma również za zadanie pomóc studentowi w rozwinięciu wyczucia przeciwnika. Regularne ćwiczenia z wyimaginowanym przeciwnikiem zapew­niają żywotność i skuteczność technik w prawdziwej walce.
  • Sekwencja Tai Chi Chuan (Taijiquan) została stworzona dla tych właśnie celów. Jednakże jako styl wewnętrzny uczy ona także koordynacji umysłu, oddechu, Qi i ruchu. Z tego powodu aspekt Yang treningu Tai Chi Chuan rozwija się na początku bardzo wolno, stopniowo zwięk­szając szybkość jako zewnętrzny wyraz wewnętrznej esencji. Strona Yin treningu po­lega na ćwiczeniu Tai Chi w coraz wolniejszym tempie z zamiarem kultywacji głę­boko medytatywnego umysłu, co w koordynacji z prawidłowym oddychaniem rozwi­ja silniejszą Qi.

Chociaż Tai Chi Chuan stylu Yang ma wiele odmian, w których wykorzystuje się 24, 48, 81, 88, 105 lub więcej postaw (co częściowo jest uzależnione od sposobu licze­nia) tak naprawdę zawiera tylko 37 podstawowych wzorców ruchów bojowych (zwa­nych 37 postawami). Ruchy te stanowią bazę dla ponad 250 technik mających zasto­sowanie w walce. W całej sekwencji szereg postaw bądź technik o fundamentalnym znaczeniu powtarza się raz lub więcej razy. Istnieje ku temu kilka powodów:

  • Zwiększenie ilości powtórzeń technik, które uważa się za ważne i użytecz­ne. To oczywiście pomaga w szybszym ich przyswojeniu i opanowaniu. Przy­kładowo Odparowanie, Zawijanie, Naciskanie (ściskanie) i Pchanie (Naci­skanie w Dół), które są uznawane za podstawowe formy bojowe powtarza się osiem razy w całej długiej sekwencji.
  • Wydłużenie czasu trwania ćwiczeń. Kiedy pierwsi praktycy Tai Chi Chuan zauwa­żyli, że oryginalna krótka sekwencja nie jest w stanie zaspokoić ich potrzeb jeśli chodzi o kwestie praktyczne, po prostu wydłużyli czas praktyki powtarza­jąc niektóre formy. Wykonanie tak wydłużonej sekwencji o świcie i lub wie­czorem jest szczególnie wskazane ze względów zdrowotnych. Jeśli jednak zamierza się ćwiczyć Tai Chi Chuan w celach bojowych, należy wykonywać sekwen­cję trzy razy z rzędu, zarówno rano jak i wieczorem. Za pierwszym razem mamy do czynienia z rozgrzewką, za drugim razem chodzi o trening przenoszenia Qi zaś trzeci raz to dążenie do pełnego rozluźnienia i uspokojenia.