Opanowanie sekwencji Tai Chi (Taiji) i wprawienie Chi (Qi) w gładkie krążenie w koordynacji z oddechem i wykonywaniem poszczególnych postaw zajmuje w normalnych warunkach przynajmniej trzy lata. Następny etap to nauka przenoszenia Qi i rozwinięcie równowagi Qi. Po jego ukończeniu, adepta czeka jeszcze wiele pracy, aby zostać uznanym za doświadczonego praktyka sztuki walki zwanej Tai Chi Chuan. Konieczne jest również poznanie metod Tai Chi, które wzmacniają Qi (energię) i rozwijają poczucie obecności przeciwnika w trakcie wykonywania sekwencji, a na koniec trening Jin (siły bojowej).

Taiji doskonalenie sekwencjiW Tai Chi Chuan główną rolę w rozwijaniu o Jin odgrywa Qi. Gdy Qi jest pełna i silna, Jin także będzie silne. Niezwykle ważnym sposobem wzmocnienia i rozszerzenia Qi jest ćwiczenie sekwencji Tai Chi w coraz wolniejszym tempie. Jest to aspekt Yin praktyki Taijiquan, który pomaga w rozbudowaniu silnego, skoncentrowanego umysłu oraz wewnętrznej Qi. Jeżeli wykonanie całej sekwencji zajmuje około 20 minut, należy dążyć do wydłużenia tego czasu do 25, a następnie 30 minut i więcej. Nie należy zwiększać ilości oddechów. Wszystko pozostaje takie samo, tyle tylko, że każdy oddech, który miał za zadanie wspomagać prowadzenie Qi, staje się coraz dłuższy. Aby tego dokonać trzeba być bardzo spokojnym i rozluźnionym, a Qi musi być pełna niczym bęben lub balon, najpierw w rejonie brzucha a potem w całym ciele. Jeżeli zdołasz wydłużyć sekwencję, która zazwyczaj zajmuje ok. 20 minut do jednej godziny, twoja Qi będzie pełna i popłynie swobodnie, umysł ogarnie spokój a poszczególne postawy cechować będzie rozluźnienie. Wykonując sekwencję w takim tempie spowolnisz puls i akcję serca i znajdziesz się w stanie głębokiej autohipnozy - medytacji. Z trudem będziesz dostrzegał obecność ciała fizycznego, zamiast tego poczujesz się jak kula energii. W takim stadium będziesz miał wrażenie jakby ciało było przeźroczyste.

Jednak nawet jeśli potrafisz wykonać formy zupełnie poprawnie, cała sekwencja może sprawiać wrażenie pozbawionej życia. Chcąc ją ożywić trzeba rozwinąć w sobie poczucie przeciwnika. Ćwicząc, wyobraź sobie, że przed sobą masz przeciwnika, którego ruchy chcesz precyzyjnie wyczuwać. Umiejętność tak realistycznej wizualizacji można doskonale rozwijać ćwicząc poszczególne techniki z partnerem. Bywają chwile, gdy nie posługujemy się wizualizacją, lecz wykonując sekwencję musimy pamiętać o tym, aby każdy ruch nosił w sobie posmak wiedzy o wzajemnym oddziaływaniu ciebie i twojego przeciwnika. Im częściej ćwiczysz z takim wyimaginowanym przeciwnikiem, tym bardziej realistyczna i użyteczna będzie twoja praktyka. Ćwicząc z wyraźnym poczuciem przeciwnika nauczysz się w naturalny sposób posługiwać swoją Qi i Jin, a twój Duch wniknie głęboko w sekwencję. W pewnym sensie przypomina to muzykę. Jeśli jeden muzyk jedynie odtwarza dźwięki, a drugi wkłada w grę całe swoje serce, całą duszę, to takie dwa wykonania różnią się od siebie jak dzień i noc. W pierwszym przypadku muzyka jest martwa, w drugim żyje i wywiera na nas głębokie wrażenie.

Jeżeli nie wiesz w jaki sposób wzbogacić swoją sekwencję o Jin, nie zdołasz jej ożywić nawet latami. Aby uczynić ją treściwą musisz połączyć formy (techniki) i Jin. Ważną metodą jest tutaj praktyka szybkiego tempa Tai Chi. Ćwiczenie szybkiego tempa w Tai Chi Chuan stanowi fragment aspektu Yang i pozwala manifestować wewnętrzną Qi w postaci form zewnętrznych i siły. Gdy potrafisz już wykonywać sekwencję ruchów niejako automatycznie i skoordynujesz z tymi ruchami oddech i krążenie Qi, powinieneś przyspieszyć tempo. Pamiętaj o tym, że gdy przyjdzie ci kiedyś wziąć udział w walce wszystko odbędzie się naprawdę szybko, musisz zatem posiąść umiejętność błyskawicznego reagowania, aby móc skutecznie się bronić. Jeśli ćwiczysz tylko w wolnym tempie, wówczas w razie nagłej potrzeby wykonania gwałtownego ruchu Qi zostanie zaburzona, pozycja będzie niestabilna a umysł (Yi) rozproszony. Każdy z tych czynników powoduje niezdolność do użycia Jin w walce. Tak więc po rozwinięciu krążenia Qi przechodzimy do etapu treningu, w którym  zwiększa się szybkość wykonywania sekwencji, aż do osiągnięcia „szybkości bojowej''. Trzeba przy tym zadbać o to, by nie zrobić tego zbyt szybko, gdyż mogłyby zostać przy tym pominięte kwestie o fundamentalnym znaczeniu, jak np. koncentracja Yi (umysłu), równowaga Qi (energii), koordynacja oddechu i gromadzenie Jin (siły bojowej) w poszczególnych postawach. Wykonując szybkie Tai Chi nie utrzymuj jednostajnej prędkości. Włącz w nie eksplozywne uderzenia Jin tak, jakby to była odpowiednia reakcja na działania twojego wyimaginowanego wroga. Trudno jest rozwinąć Jin dzięki samej tylko sekwencji, zatem konieczne będzie podjęcie treningu Jin albo przed, albo równolegle z ćwiczeniem szybkiego Tai Chi Chuan.